Złoże Gościniec

Złoże jest obecnie udokumentowane w kategorii C2+C1. Łącznie udokumentowane zasoby wynoszą 3,88 mln m3 (ponad 8,5 mln ton), na powierzchni ca 20 ha, przy średniej miąższości 18,7 m i maksymalnej głębokości udokumentowania ca 21 m). Zasoby złoża mogą być znacznie zwiększone - zarówno przez udokumentowanie do większej głębokości, jak też przez poszerzenie poza przyjęte dotychczas granice dokumentowania. W bloku przewidzianym do zagospodarowania w pierwszym etapie, na którym spółka Geol-Min rozpoczęła wydobycie, zasoby przemysłowe, określone w projekcie zagospodarowania złoża, wynoszą 721,3 tys. m3 (prawie 1,6 mln ton).

Kopaliną występującą w złożu są dolnotriasowe (środkowy pstry piaskowiec) iłowce i mułowce, o barwie wiśniowoczerwonej do ciemnobrązowej. Iły ze złoża Gościniec maja charakter illitowy z podrzędnym udziałem minerałów ilastych o strukturach mieszanopakietowych I/S i Ch/S oraz chlorytu i kaolinitu. Skład ten uzupełniają minerały nieilaste takie jak kwarc i hematyt. Kopalina reprezentuje typ bezwapienny (brak kalcytu wykazany w badaniach rentgenograficznych i wyraźnie niski udział CaO stwierdzony w analizie chemicznej), o wysokiej zawartości Fe2O3 oraz podwyższonym udziale MnO.(parametry surowca)

Wykonane badania technologiczne wskazują na bardzo korzystne własności ceramiczne i technologiczne iłu ze złoża Gościniec. Na uwagę zasługuje przede wszystkim podatność tego surowca do wybitnego spiekania w temperaturze rzędu 1100°C i powyżej. Przejawia się to m.in. w wysokiej wytrzymałości na zginanie i ściskanie otrzymanego tworzywa, znikomo małej jego nasiąkliwości i porowatości, a także mrozoodporności i braku wykwitów siarczanowych. Wypalanie w zakresie temperatur 9500 - 1050°C prowadzi do otrzymania tworzywa o czerepie porowatym. Stosowanie zatem odpowiedniej obróbki termicznej pozwoli na wykorzystanie iłu ze złoża Gościniec do produkcji różnych typów wyrobów ceramicznych.

Ogólnie skład granulometryczny, chemiczny i mineralny osadów budujących złoże, jak też cechy fizyczne kopaliny, pozwalają scharakteryzować ją jako:
  • surowiec na pograniczu średnioplastycznego i plastycznego, mało wrażliwy na suszenie, dający się dobrze formować metodą plastyczna i półsuchą,
  • praktycznie całkowicie bezwęglanowy, natomiast o dość znacznej zawartości Fe2O3 - czerwono wypalający się,
  • dobrze spiekający się, o wysokiej wytrzymałości mechanicznej i pełnej mrozoodporności wypalonego czerepu - o bardzo korzystnych właściwościach dla produkcji wyrobów klinkierowych i dachówki, nadający się również jako surowiec garncarski i ceramiki ozdobnej.